Contact

  |  

U bent hier:  >> ROAD OF PEGIDA NEDERLAND  >> Demo Wilders rechtzaak 


Demo Wilders rechtzaak

                 

 

Demonstratie 18.03.2016

Demonstratie Wilders rechtzaak

 

 

"......Maar WIJ staan er!"
(Hoe een desillusionerende demonstratie zijn nut kan hebben, zolang je je maar realiseert, waarvoor je het doet.)

Zij, die vanmorgen aanwezig waren bij de Pegida-demonstratie ter hoogte van het Justitieel Complex Schiphol, wisten waarvoor ze het deden: Om Geert Wilders te supporten op zijn eerste procesdag.
Hebben zij die doelstelling kunnen realiseren? Ja en nee.
Was het, over het geheel genomen, een teleurstelling? Ja en nee.
Maar laat mij om te beginnen eerst maar eens een poging doen om het verloop van deze morgen te beschrijven:

Het evenement had al vanaf de derde Maart 2016 op de agenda van Pegida Nederland op Facebook vermeld gestaan: Vrijdag 18 Maart, op de eerste -administratieve- procesdag van Wilders, zou Pegida hem gaan bijstaan. Aangezien de aanvang van de zittingsdag officieel om half negen 's ochtends was vastgesteld, dienden we vanaf 8 uur 's morgens te verzamelen in de omgeving van het Justitieel Complex Schiphol.
Achteraf bekeken was waarschijnlijk de combinatie van het vroege uur met de, nog steeds, gewone werkdag de ongelukkigste tot nu toe. Hoewel zij, die in de gelegenheid waren, het heus hebben beprobeerd.
Zo was ik er reeds van op de hoogte, dat onze medereageerster (bij E.J. Bron) Helena en echtgenoot Ton tot hun spijt níet in de gelegenheid waren, wegens gebrek aan verlofdagen. De familie Kuipers, wist ik echter, zou wèl komen, evenals 'onze' Jack Terrible. Voor de rest moest ik het afwachten. Zelf moest ik om 4 uur 's morgens opstaan, teneinde huis en huisdieren in redelijk verzorgde staat achter te laten, alvorens de trein van 6.12 uur te pakken: aankomst op Schiphol om 7 uur, waarna de halte van Bus 185, richting JCS nog bijtijds gevonden moest worden. Eenmaal daar, hoopte ik, zou ik misschien nog wat meer bekenden treffen.
Dat was ook zo: een stuk of vijf man. Volgens de instructies stapten we uit bij de halte 'Koninklijke Marechaussee' omdat de eigenlijke halte JCS "om veiligheidsredenen"-die zich lieten ráden- tijdelijk was opgeheven. Maar goed, rond kwart voor 8 arriveerden we dan toch voor de trappen van het JCS, waar al spoedig te merken viel, dat het helaas géén storm zou gaan lopen.
We werden door een paar functionarissen van politie en Marechaussee naar een plek schuin aan de overkant achter 'dranghekken' gedirigeerd, gezien het aantal aanwezigen op dat moment een compleet lachertje. Wat het helaas zou blijven óók.
Op deze onherbergzame plek -want dat wàs het, bovendien ook nog eens onvoorstelbaar kil als gevolg van 'waterkou'- druppelden gedurende de volgende anderhalf uur dan nog wel wat mensen binnen, waaronder gelukkig de nodige 'kopstukken,' maar uiteindelijk bleef het bij zo'n 30 man. Behalve fe familie Kuipers, Jack -met foto-collage met als thema de hypocriet Samsom- en Raffie Chohan arriveerden onder meer: Medereageerder Roni, André van Delft en zo nog een paar. Edwin verscheen zelf pas rond kwart over acht, waarna hij zich welgemoed op het gereed maken van de geluidsinstallatie stortte. Asje Bello en zoon Roy verschenen nog eens tegen negenen, na, voor zover ik het begreep, eerst de nodige parkeer-perikelen te hebben moeten overwinnen....
En al die tijd, ongelogen, geen spoor, zelfs geen glimp-in-het-voorbijgaan, van de man om wie het ons uiteindelijk allemaal begonnen was. Zo rond negen uur moesten we wel aannemen, dat men Geert, heimelijk en totaal onttrokken aan onze waarneming, via een andere ingang het complex had binnengesmokkeld: Klaarblijkelijk wilde men hem evenzeer behoeden voor sympathiebetuigingen als voor molestaties; ziedaar de nu en dan ondoorgrondelijke logica van het Nederlands Justitieel Bestel!

 

 

Echter, we waren hier nu en het enige, wat we konden doen was: Het beste ervan maken. Om ongeveer kwart over negen Opende Edwin dan toch maar de demonstratie Waarbij hij uiteraard begon met te refereren aan de reden, waarom wij hier thans stónden: Er werd momenteel over de hele linie met twee maten gemeten, stelde hij, en juist dat maakte van dit proces een directe aanslag op de vrijheid van meningsuiting: Waarom, immers, werd Wilders aangeklaagd en was daar nooit sprake van geweest bij lieden als Samsom, Spekman of Oudkerk, die zich in het verleden nog wel ernstiger enormiteiten betreffende Marokkanen hadden veroorloofd, dan de vraag "Meer of minder?" Voorts, stelde hij onder andere met klem, wenste Nederland zijn soevereiniteit terug en eisten wij een stop op elke vorm van islamisering, met inbegrip van een verbod op ritueel slachten, segregatie in in het onderwijs , alsmede een boerkaverbod! Genoeggenoeg, aldus Pegida-woordvoerder Edwin Wagensweld.

Asje Bello, die als tweede sprak, benadrukte, dat de Vrijheid van meningsuiting gedetailleerd was vastgelegd in artikel 7 van de Grondwet. Toch dreigde er op dit ogenblik sluipende censuur. Dit onder meer, volgens haar,omdat bijvoorbeeld het "minder, minder...." de mensen aan het denken had gezet, waar de elite dit liever niet zag, omdat die maar één ding wilden en dat was: de groep 'lichtgetinten' pamperen. Dezelfde groep, die niet alleen Wilders nu al 10 jaar bedreigde -met de dood- maar tevens slachtoffers maakte onder 'onze ouderen, onze dochters en zelfs onze ondernemers.' "Verander desnoods de wetten, zodat zij hier niet langer mee wegkomen," eiste Asje, "maar laat ze zich aanpassen of anders oprotten.!"

Raffie, als derde, refereerde onder andere aan de door Geert geuite stelling, dat 'de patriottische lente overal begint' en verwees in verband hiermee naar het sluiten van de grenzen door de verschillende Oosteuropese staten. Tegelijkertijd signaleerde zij, dat Nederland in een politiestaat dreigde te veranderen en bespeurde zij de tendens van overheidsinstanties om terroristische organisaties als AFA en KAFKA tegen andersdenkenden -zoals Pegida op te hitsen. In dat kader noemde zij trouwens ook figuren als oudcommissaris Joop van Riessen met diens dubieuze uitspraken betreffende Wilders en de PVV-aanhang in het verleden. -Zie trouwens de volledige tekst van haar speech op het betreffende topic, geplaatst op 19 Maart.

Hugo Kuipers sprak als vierde en begon, met klem te stellen, "dat Geert Wilders dé man was, die Minister-President moest worden!" Natuurlijk stelde hij nog meer met klem, onder andere, dat het proces, dat vandaag begonnen was, een proces was over een vráág, niet meer en niet minder, en hekelde in hartige bewoordingen het hele 'aangiftencircus'met de 400 aangiften, waarvan er minstens een aantal thans vals bleken te zijn op de koop toe! "Het hele OM moet zich de ogen uit de kop schamen!" vatte Hugo het aldus samen.

Tina Kruize, tenslotte, hekelde de zorgafbraak, de teloorgang van onze pensioenen en de totenhoge premies waarvoor men echter geen zorg ontving. Voorafgaand aan dit relaas deelde zij echter allereerst nog mede, dat haar mán, technicus van beroep, vóór het begin van de demonstratie door de Marechaussee was aangehouden op beschuldiging van wapenbezit en tot op heden níet vrijgelaten! "Hij heeft beroepsmatig wèrktuigen in zijn auto," verklaarde Tina, "maar wápens....." Ze was er, begrijpelijk, zichtbaar ontdaan over en liet mede daardoor tijdens haar toespraak verscheidene vellen papier hulpeloos op de grond dwarrelen, waar Hugo, die in de buurt was blijven staan, ze maar zo'n beetje bij elkaar raapte. Ik kon me haar gemoedstoestand voorstellen: Het riep meerdere associaties op: Met varkensmutsen, met logo's......
Was dit wéér zo'n zielige intimidatie-poging, vroeg men zich af.....

In zijn slotrede stelde Edwin, ondanks alles, tevreden vast, dat men juist aan een demonstratie als deze, zonder verstoringen door tegendemonstranten, had kunnen zien, hoe prettig, ordelijk en gemoedelijk juist Pegida in staat was, te demonstreren! "Waar onrecht recht wordt," benadrukte hij, "leidt dat nu eenmaal tot Burgerlijke ongehoorzaamheid. Maar wij gaan door tot we gehóórd worden!"En passant deelde hij mee, dat de volgende Pegida-demonstratie gepland stond voor Zondag de tiende April, in Den Haag, waarbij geprobeerd zou worden, toestemming te krijgen voor een mars naar het Binnenhof!

We hàdden het hierbij kunnen laten. Dat verschillenden van ons, waaronder Raffie, de familie Kuipers, André van Delft en ikzelf toch nog de mogelijkheid aangrepen om even in het JCS op de publieke tribune plaats te nemen, moet hoofdzakelijk worden opgevat als een poging, om het gebeuren niet helemáál als een nachtkaars te laten uitgaan. Een vergeefse poging, daar het bleek neer te komen op eindeloos gesteggel om, telkens met twee man, tegelijk, door de detectiepoortjes gelaten te worden, om tenslotte terecht te komen in een belendend zaaltje, waar de zitting slechts op het gehoor kon worden gevolgd. Dus dat was, alles bij elkaar genomen, de moeite nauwelijks waard.

Maar Ondanks dit alles, realiseerde ik me later, in de trein op weg naar huis, was de poging niet voor niets geweest, louter, omdat de aanwezigen WISTEN, waarvoor ze het gedaan hadden: Voor Geert, al hadden we hem niet te zien gekregen, en voor zijn gedachtengoed, dat pas vervlogen geweest zou zijn, als er niemand was komen opdagen! "Ik sta hier om op te komen voor mijn vrijheid van meningsuiting," had ik onder andere Powned-coryfee Rutger Castricum op diens overbekende, half-gekscherende opmerkingen toegevoegd, en op zijn te verwachten troefkaart: "Maar het is wel een lage opkomst; beetje jammer....." was ik blij, de tegenwoordigheid van geest gehad te hebben om hem te antwoorden: "Dat kan wel zijn, maar WIJ staan er. En daar gaat het om."

Onbelangrijk, of dat is uitgezonden of niet: Zowel hij als al onze tegenstanders mogen het wat mij betreft in hun zak steken:

Pegida is gekomen om te blijven en van ons zijn ze nog lang niet af!

Theresa Geissler.

 

Contact

  |