Contact

  |  

U bent hier:  >> ROAD OF PEGIDA NEDERLAND  >> 3.Demo Rotterdam 


Demonstratie 29.11.2015

                 

 

 

Door ervaring leert men. Nu de eerste Pegida Rotterdam voor de deur stond, was ik er aardig van doordrongen dat ik gedurende de voorafgaande week hoofdzakelijk de Facebook-pagina van Pegida Nederland in de gaten hoefde te houden om mij een beeld te kunnen vormen van hoe ik de bewuste dag – zondag 29 november 2015 – het beste zou kunnen handelen, wilde ik ook deze manifestatie weer vanuit de voorste gelederen meemaken. Plús uiteraard de nieuwsberichten, die daarnaast dan nog verschenen. Echter: dat waren er aanvankelijk niet veel. En nog weinig hoopgevend op de koop toe.

Gaat U maar na, trouwe lezers van “E. J. Bron”: Pegida had een aanvraag ingediend om een mars te mogen houden, te beginnen op het Stationsplein van Rotterdam Centraal en te eindigen op de Pim Fortuynplaats, waar dan om 14.00 uur de ‘statische’ demonstratie zou worden gehouden. Nadat eerder al een streep gehaald werd door de mars – officieel in het kader van de algemene veiligheid, maar feitelijk natuurlijk tevens ter inwilliging van de extreem-linkse eis “Laat ze niet lopen”- kwam de gemeente Rotterdam als klap op de vuurpijl met de mededeling dat men evenmin akkoord ging met de Pim Fortuynplaats. In overleg met Pegida zou een andere plek worden vastgesteld…..waarna men er op kon wàchten dat de keuze – van de gemeente wel te verstaan – zou vallen op zoiets als het Willemsplein, gelegen aan de rand van het Centrum, in het havengebied en zo ‘n twee kilometer verwijderd van Rotterdam Centraal!

En of dit alles nog niet genoeg was, moet “Burgervader” Aboutaleb, de man met de twee paspoorten, op dat moment weer eens zijn islamitisch-patriarchale inslag hebben voelen opspelen, aangezien hij het zo halverwege de week nodig bleek te vinden om nog eens te benadrukken dat Pegida het niet in haar hoofd moest halen om tóch pogingen te ondernemen om te gaan ‘lopen’, “omdat het dan ècht afgelopen en uit zou zijn!” Zo, zo….dat we het maar wisten. Maar wat doet normaliter zo ‘n staaltje van tentoongespreid machtsvertoon bij Hollanders pur sang? Juist: Die gaan daar tegenin. Of doen althans een poging daartoe. Zo ook hier dus:

Het volgende wat men uit de berichten kon lezen, was dat Pegida de ‘onderhandelingen’ met de gemeente had afgebroken en haar eigen plan trok, wat onder meer inhield dat men het ‘verzamelverbod’ op het Stationsplein in ieder geval niet zou honoreren. Dat bleef van kracht, zo werd op de Facebookpagina medegedeeld – hoewel het een ieder uiteraard vrijstond om op eigen gelegenheid naar dat zo ‘goedgunstig’ toegewezen Willemsplein te komen. Hoe het verder zou gaan met wie dat niet verkoos…..Tja….. “In het ergste geval belanden we op het politiebureau,” dacht ik bij het lezen van de oproep. Ik overwoog het, overdacht het nog eens……en wist al spoedig dat ik de proef op de som zou nemen: als de organisatie zich moedig genoeg toonde om dit risico te aanvaarden, wilde ik niet achterblijven.

Het ‘verzamelen’ op het Stationsplein was op de Facebook-pagina vastgesteld om kwart voor één; zelf arriveerde ik om ca.12 uur 10. Vanzelfsprekend stond het hele cordon aan politiebusjes alweer paraat, net zoals dat al twee keer in Utrecht te zien was geweest, en iets minder bij de demonstratie georganiseerd door Asje Bello op het Malieveld in Den Haag. Maar goed, zolang je alleen loopt, “verzamel”je je niet. Ik werd echter aangesproken door iemand die ik niet direct herkende, maar hij mij wèl: hij bleek één van de Pegidagangers van de vorige keren te zijn. “Daar komen er geloof ik nóg een paar,” wees hij na enige minuten. “Zullen we er bij gaan staan?” “Ja, maar kijk wel uit voor de Kit,” reageerde ik, toch nog voorzichtig.

Het bleek echter al spoedig dat het zo’n vaart niet direct liep: het aantal mensen op het plein nam toe, we herkenden elkaar zelfs. Sommigen torsten borden met leuzen, in alle openheid, sommigen vlaggen, wéér verschenen er een paar, die zelfs in een vlag gehúld gingen en vooralsnog greep de Kit nergens in. Het moest zelfs worden gezegd dat ze tamelijk op een afstand bleven, afgezien van een enkeling, die zomaar een vriendelijk praatje begon. Dat was in Utrecht meteen al anders geweest. Tegenstanders lieten zich op dat moment nog niet veel zien, afgezien van een enkeling, die op een afstand bleef staan om schril “Nazi’s, Nazi’s! te roepen. Hij werd echter onmiddellijk door agenten verwijderd. Wéér iets wat in Utrecht anders was geweest.

Tegen half één verscheen dan Edwin “Utrecht”, welgemoed als altijd en blij met iedereen die hij hier aantrof – zelf kreeg ik, zodra ik kans zag hem te begroeten, toegevoegd: “Echt super dat je er weer bent!” Ook verscheen er een mededemonstrant, die zich, omdat het thema van de demonstratie tevens de”Zwarte Pieten-oorlog” behelsde, had uitgedost in de klassieke Pieten-outfit, uiteraard met róetzwart geschminkt gezicht en zwarte kroes-pruik. Intussen onderhield Edwin zich intensief met de politie om even daarna met een min of meer hoopvolle mededeling te komen: “Ze hebben wel bussen voor ons”, gaf hij toe, “hier om de hoek. Maar er is me half toegezegd dat, als we nu zonder moeilijkheden instappen, we de volgende keer misschien wel mogen lópen.” Zó! Een toezegging van de kit? Uiteraard waren verreweg de meeste van ons bereid te laten zien dat de problemen níet bij Pegida lagen! Welwillend stapten we in – ik, onuitgesproken, ergens wel blij dat we geen twee kilometer door de steeds stormachtiger opstekende wind hoefden te lopen……

Het Willemsplein bleek een tamelijk troosteloze uithoek in een troosteloos havengebied te zijn, al was het er gelukkig niet drassig, zoals het Hogelandsepark in Utrecht was geweest. Samen met degenen die op eigen gelegenheid gekomen waren, wachtte Raffie Chohan ons hier op. Half en half verwachtte ik niet echt veel bekenden: zowel Jack Terrible als Jowitteroos waren verhinderd, wist ik. Maar daar was, waarachtig, wel Harry, mèt ‘goede vriendin,’ die het eindelijk, na twee eerdere pogingen, gelukt was dit doel op tijd per auto te bereiken. Verder waren aanwezig: Ton en Helena – zoals in eerdere verslagen gemeld bekenden van zowel Pegida als het Malieveld- en een vrouw, die belangstellend vroeg: “Bent U nou Theresa?” Waarop ze te kennen gaf op de site van E.J. Bron eigenlijk nooit te reageren, maar wèl veel te lezen; onder meer mijn artikelen. De wind gierde genadeloos over deze uithoek en het provisorisch opgezette ‘spreekgestoelte’ dreigde het voortdurend te begeven en moest een paar maal letterlijk “bijgespijkerd” worden. Het werd opgeluisterd door de volgende tekst:

“GEWELDLOOS EN VERENIGD TEGEN GELOOFS- EN ANDERE OORLOGEN OP EUROPEES GRONDGEBIED. PEGIDA NEDERLAND.”

Even na tweeën opende Edwin de middag met een rede, waarmee hij om te beginnen zwartgallig terugkeek op de gebeurtenissen in, met name, Utrecht, en in verband daarmee constateerde dat Pegida vanaf het begin al niet welkom was geweest, dat de media niet ophielden onzin over ons te verspreiden, ons herhaaldelijk andere plekken werden toegewezen, cartoons waren afgepakt en dat we herhaaldelijk hadden moeten meemaken dat de politie niet reageerde op verstoringen door de Antifa. (wat hier niet het geval was, zoals we nog een paar keer zouden merken.) En passant kreeg ook de “moslimburgemeester”van déze stad een veeg uit de pan, die “nu in Saoedi-Arabië zat te slijmen bij zijn vrienden, de financiers van IS.” (Véél bijval uiteraard.)

André van Delft sprak als tweede, waarbij hij begon met grotendeels op de opmerkingen van Edwin in te haken en onder meer te refereren aan de demonstratie in Den Haag, waar hij vrijdag zelf zou spreken, voor de ambassade van Saoedi-Arabië. Ook hij sneerde naar Aboutaleb en zijn reis naar die contreien, almede naar de leugens van Rutte en de enormiteiten van onze veiligheidsdienst AIVD, die in haar jaarverslag over 2014 schrijft dat jihadi’s slechts oppervlakkige kennis hebben van de islam, en dat de islam geen geweld inhoudt.” Tevens besteedde hij aandacht aan het door hem zelf geschreven boek “Bezorgde vaders”, samengesteld uit brieven van vaders die een toekomst met steeds minder vrijheid vrezen voor hun kinderen.

Als derde sprak Asje Bello, die er onder meer voor pleitte dat de grondwet vooral zou worden aangewend ter bescherming van de rechten van de eigen bevolking en haar vrijheid van meningsuiting en gelijke rechten zou garanderen, bescherming en voor alles: echte democratie, in tegenstelling tot wat haar nu niet zelden ten deel valt. Zonodig zouden de wetten hiertoe moeten worden aangepast; ook met betrekking tot het uitzetten van illegalen. Natuurlijk, aldus Asje, zou het verdrag van Barcelona uit 1995 daartoe eveneens ongeldig moeten worden verklaard.

Torsten Frank, de sympathieke Duitser die ik tijdens de tweede Pegida Utrecht al gesproken had, hield als vierde een rede – in het Engels. Hij drong onder meer aan op zorgvuldige controle op wie of wat er hier binnenkomt en sprak er zijn zorg over uit dat alleen via internet eerlijke informatie doorkomt. Hij haalde ook uit naar een figuur als Erdoğan, die nota bene nog steeds de kans geboden werd Turkije de EU binnen te loodsen en besloot met: “We moeten vooral blijven demonstreren!”

Raffie Chohan sprak als vijfde. Zij hekelde onder andere de angst die ontstaan was na de aanslagen in Parijs en de onwil van de politieke elite om daar op de juiste manier op in te spelen door de ware schuldige – de islam – duidelijk aan te wijzen. Verder refereerde ze aan terroristen, die té gemakkelijk als vluchteling het land binnen konden komen, het door de Turken neergehaalde Russische vliegtuig, het ontstaan van het ene na het andere AZC, ook in Nederland, het steeds grotere aantal islamitische bestuurders dat door de overheid werd aangesteld, constateerde ze dat dit land niets had geleerd sinds Fortuyn en van Gogh, dat ze blij zou zijn als dit ‘nepkabinet’ zou vallen en vroeg ze zich af wàt met name de PvdA en GroenLinks met de AFA hadden; een vraag trouwens, waarvan een ieder het antwoord stilzwijgend wel wist.

Raffie is een bevlogen spreekster, wat niet hetzelfde is als een begenadigd spreekster: elke keer weer beklimt ze onvervaard het podium om vervolgens door het één of het ander van haar a propos afgebracht te worden en/of zich één of meer keren te verspreken – wat overigens niet zegt dat de boodschap die ze tracht te brengen niet overkomt, want dat komt hij altijd. Dit keer was vooral de stormwind, die aanhoudend pogingen deed om zowel het spreekgestoelte als haar papieren te ruïneren, haar grootste kwelgeest, zoals het in Utrecht de AFA met zijn verstoringen geweest was…..

Oh ja, die AFA, hoor ik U al vragen, liet die híer nog verder van zich horen? Nu, trouwe lezers/reaguurders van de site van E. J. Bron, ze hèbben het geprobeerd. Althans, ze hebben geprobeerd speldenprikken uit te delen zogezegd, voornamelijk tijdens de speech van André van Delft. Maar……ze werden bij elke poging terstond door de politie verwijderd; teruggedrongen, zogezegd, waarbij er ca.20 gearresteerd zijn wegens het niet opvolgen van instructies of het niet tonen van identiteitsbewijzen. Want, mensen, laat U niet misleiden door de valse insinuaties die inmiddels alweer door de MSM zijn verspreid en gaat U desnoods bij woordvoerder Edwin Utrecht te rade, die het U kan bevestigen: Aan de Pegida-kant is hier niet één aanhouding verricht! Alleen aan AFA-zijde.

Edwin zelf besloot de middag met het nogmaals benadrukken van al onze statements, onze eisen aan de overheid – met name het blijvend invoeren van referenda (“Want wij zijn Het Volk!”) en het behoud van al onze tradities, zoals Zwarte Piet. Tevens vestigde hij de aandacht op de gedane aanvraag voor een tweede Pegida Rotterdam – op zaterdag 12 december a.s. – en deelde zelfs plannen mee voor een demonstratie de dag daarop “waar we de komende dagen méér over zouden horen!”

Wie niet met eigen vervoer was gekomen was, kon met de bussen teruggebracht worden naar Rotterdam-Centraal, natuurlijk begeleid door een politie-escorte, maar vrijblijvender dan in Utrecht het geval was geweest. Bij mijn afscheid van Raffie zei ze iets opmerkelijks: “Dank je! Dank je wel voor àlles!” “Maar wij moeten júllie juist bedanken,” reageerde ik verwonderd, “voor het hele initiatief en de organisatie.” “Nee, nee, jij ook! Voor alles!”Alles, nam ik aan, was dan waarschijnlijk mijn aanwezigheid, alle drie de keren tot nu toe en mijn artikeltjes bij E.J. Bron; anders kon ik haar oprechte erkentelijkheid niet plaatsen. Nu ja, fijn, dat het zo gewaardeerd werd. Eenmaal in de bus, althans, de bus waar ík ingestapt was, sprak op een gegeven moment één van de begeleidende agenten ons allen toe met de verzekering dat àlle genomen maatregelen in óns belang waren geweest en dat hij de indruk had gekregen dat het wederzijds vertrouwen niet geschonden was. Zijn woorden werden door applaus bevestigd. Aldus eindigde de eerste Pegida-demonstratie in Rotterdam.

Conclusie van dit alles: Het mocht dan misschien zo zijn dat moslimburgemeester Aboutaleb vóór zijn vertrek naar zijn islamitische vrienden in SA – een trouwens algemeen omstreden missie – zijn instructies gegeven had, de Rotterdamse politie leek over die instructies te hebben nàgedacht en ze niet klakkeloos te delen, tenminste, die indruk had ze gewekt. De sfeer was hier wel zó totaal verschillend geweest van die in Utrecht dat men het idee kreeg hier te doen te hebben met een politiekorps met oog voor de praktijk, dat door begon te krijgen wèlke groeperingen in dit verband de ware agressors waren, die consequent aangepakt moesten worden – en dat die zich NIET aan de zijde van Pegida bevonden. Of het tevens met Aboutaleb’s feitelijke afwezigheid op dat ogenblik te maken had? Misschien. Nog afgezien van de vraag hoe iedere politieman voor zichzelf over de àànleiding voor die afwezigheid dacht….. Hoe dan ook: Hulde voor het optreden van de Rotterdamse ‘kit’ in deze, die – ik blijf hier voorzichtig – misschíen, ook door eigen ervaring, iets van het licht begint te zien…. En dàt is waar we tenslotte naartoe moeten!

Door:
Theresa Geissler
(voor www.ejbron.wordpress.com)

 

 

Contact

  |